Cesaria Evora, de ‘Kaapverdische diva op blote voeten’, werd geboren 27 augustus 1941 in Mindelo op het Kaap Verdische eiland Sao Vincente, vlak voor de kust van Senega. De ideale voedingsbodem voor de morna - van het Engelse ‘mourn’ (rouw), zowat de Kaapverdische variant van de Portugese fado, met elementen uit jazz en latin. Op een klanktapijt van piano, percussie, ukulele en guitaar leidt de ‘diva op blote voeten’ de luisteraar langsheen bittere herinneringen, niet zelden bevolkt door ontrouwe mannen.

De natuurlijke schoonheid van haar stem en de emotionele waarachtigheid van haar diep persoonlijke teksten leverden verwijzingen op naar grote vrouwen als Edith Piaf, Mahalia Jackson en Billie Holiday. Cesaria Evora hoort zeker in dat rijtje thuis, al kwam de internationale erkenning er pas in het begin van de jaren ’90. Sindsdien is ze vanuit haar tweede thuis Parijs gestaag de hele wereld aan het veroveren.

Nadat haar vader op jonge leeftijd kwam te overlijden, viel het zeven kinderen tellende gezin uiteen en verspreidde zich over het hele land. Cesaria bleef echter haar geboorteplaats trouw. Mindelo was destijds een havenstad met een bruisend nachtleven, waar overal muziek te horen was: in de clubs, op straat en op het strand. Muziek in alle genres, maar een van de populairste stijlen was de eerder genoemde Morna. Cesaria stortte zich op dit genre toen ze zestien jaar oud was en ze een jonge gitarist had ontmoet die haar graag wilde begeleiden.

Het bleek al snel dat de jeugdige zangeres bijzonder getalenteerd was en binnen de kortste keren werd ze overal op de Kaap Verdische eilanden gevraagd om op te treden. Ze sleepte zelfs de titel Koningin Van De Morna in de wacht Voordat ze twintig was, mocht Cesaria Evora zich al beroepszangeres noemen. Ze trok van club naar club en de schare fans groeide gestaag. In de late jaren zestig werden twee banden met radio-opnames die ze in haar thuisland had opgenomen, in Nederland en Portugal op elpee uitgebracht.

Halverwege de jaren zeventig zette Cesaria even een punt achter haar zangcarrière om in 1985 de draad toch weer op te pakken. Ze was toen 45 jaar oud en helemaal klaar voor een internationale doorbraak. In Portugal nam ze twee liedjes op voor een verzamelalbum en daarna werd ze door de jonge Fransman José Da Silva overgehaald om mee naar Parijs te gaan en daar een eigen album op te nemen. Dat werd La Diva Aux Pieds Nus, een plaat die in 1988 op de markt kwam.

De volgende vier jaar zou Cesaria nog drie albums uitbrengen en die brachten haar internationale erkenning, met als gevolg succesvolle optredens in Europa, Afrika en Brazilië. In de herfst van 1995 ondernam de ,,diva op blote voeten’’ haar eerste tournee door de Verenigde Staten en ook hier mocht ze overal staande ovaties in ontvangst nemen. Het feit dat Cesaria blootsvoets optreedt, heeft trouwens een reden: hiermee verklaart ze zich solidair met de dakloze vrouwen en kinderen in de straten van haar thuisland. In augustus 2003 is Cesaria Evora benoemd tot VN-amassadrice tegen de honger.

De afgelopen tien jaar is Cesaria Evora onvermoeibaar door de wereld blijven toeren en verschijnen er met de regelmaat van een klok nieuwe platen van haar. Over waardering van collega’s uit de muziek heeft ze niet te klagen, want op het twee jaar geleden verschenen album Sao Vicente krijgt ze medewerking van onder andere Bonnie Raitt, Orquesta Aragon en de Braziliaanse superster Caetano Veloso.

Cesaria heeft inmiddels ruim twintig albums op haar naam staan en daarvan werden meerdere voor een Grammy genomineerd. De plaat Cesaria uit 1995 werd zelfs door zowel The New York Times, Boston Globe, Denver Post en nog een aantal grote Amerikaanse bladen tot ,,Album Van Het Jaar’’ gekozen. 

Ze werkte met andere grootheden als Caetano Veloso, het Orquesta Aragon en Bonnie Raitt. Tot haar grootste successen behoort de Grammy nominering van haar album Cafe Atlantico uit 1999 en het winnen van een Grammy in 2004  voor het Album Voz d'Amor.